533 / 5 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از محمد بن ابى عُمير ، از عمر بن اذَينه ، از بُريد عِجلى از امام محمد باقر در قول خداى عزّوجلّ : « فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً » . روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه : « از ايشان ، رسولان و پيغمبران و امامان قرار داد . پس چگونه اقرار مىكنند در اولاد ابراهيم عليه السلام و در آل محمد صلى الله عليه و آله آن را انكار مىكنند ؟ » . بريد مىگويد كه : عرض كردم : « وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً » ؟ حضرت فرمود كه : « ملك عظيم و پادشاهى بزرگ ، آن است كه در ايشان ، امامانى چند قرار داده كه هر كه ايشان را اطاعت كند ، خدا را اطاعت كرده ، و هر كه ايشان را نافرمانى كند ، خدا را نافرمانى كرده . پس اين است آن پادشاهى بزرگ كه خدا فرموده است » . 17 . باب در بيان اين‌كه ائمّه عليهم السلام علامات و نشانه‌هايىاند كه خداى عزّوجلّ آنها را در كتاب خويش ذكر فرموده است 534 / 1 . حسين بن محمد اشعرى ، از مُعلّى بن محمد ، از ابو داود مُستَرِق روايت كرده است كه گفت : حديث كرد ما را داود جصّاص و گفت كه : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ » « 1 » ، يعنى : « و خدا پيدا نمود نشانه‌هاى راه براى روندگان ( تا در بيابان‌ها هلاك نشوند و به سر منزل مراد برسند ) و به ستاره ايشان راه يابند » . و حضرت فرمود كه : « اين ستاره ، رسول خداست صلى الله عليه و آله و اين نشانه‌ها ، ائمّه عليهم السلام اند » . 535 / 2 . حسين بن محمد ، از مُعلّى بن محمد ، از وشّاء ، از اسباط بن سالم روايت كرده است كه گفت : هيثم از امام جعفر صادق عليه السلام سؤال كرد - و من در خدمت آن حضرت بودم - از قول خداى عزّوجلّ : « وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ » ، فرمود كه : « رسول خدا ، نجم است و علامات ، ائمّه عليهم السلام اند » . 536 / 3 . حسين بن محمد ، از مُعلّى بن محمد ، از وشّاء روايت كرده است كه گفت : از حضرت امام رضا عليه السلام سؤال كردم از قول خداى عزّوجل : « وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ » ، فرمود كه : « ماييم علامات ، و نجم ، رسول خداست » .

--> ( 1 ) . نحل ، 16 .